Zmarł prof. dr hab. inż. Stanisław Bańka

banka-leftPożegnanie

Spotkaliśmy się, aby pożegnać prof. Stanisława Bańkę – Człowieka, który współtworzył historię Wydziału Elektrycznego Politechniki Szczecińskiej oraz Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie.
Profesor Stanisław Bańka urodził się 24 września 1944 roku w Brudzowicach na Śląsku. Tam uczęszczał do Szkoły Podstawowej, a następnie do Technikum Energetycznego w Sosnowcu, w którym w roku 1963 zdał maturę i uzyskał zawód technika elektromechanika. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej, uzyskując wiosną 1969 dyplom magistra inżyniera elektryka ze specjalnością automatyka i metrologia. Bezpośrednio po tym odbył jednosemestralne asystenckie studia przygotowawcze Politechniki Szczecińskiej oraz miesięczny staż przemysłowy w Zakładach Doświadczalnych „LUMEL” w Zielonej Górze i od 1 października 1969 r. rozpoczął pracę w Katedrze Elektroautomatyki, najpierw jako asystent, a po roku jako starszy asystent.
W 1971 roku rozpoczął dwuletnie niestacjonarne Studia Doktoranckie w Instytucie Cybernetyki Technicznej Politechniki Wrocławskiej, uzupełnione dodatkowym rocznym stażem naukowym.
W roku 1973, kiedy na Wydziale Elektrycznym powstał Instytut Automatyki Przemysłowej, przeszedł do nowoutworzonego Zakładu Automatyki. W tym zespole pracował do chwili obecnej, przechodząc wszystkie szczeble kariery zawodowej, od starszego asystenta do profesora.
W grudniu 1976 roku Rada Naukowa Instytutu Cybernetyki Technicznej Politechniki Wrocławskiej nadała Mu stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie automatyka i robotyka, a w czerwcu 1992 Rada Naukowa Instytutu Badań Systemowych PAN w Warszawie stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych w tej samej dyscyplinie. W lipcu 1993 roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Szczecińskiej.
W marcu 2006 roku, został kierownikiem Zakładu Automatyki Instytutu Automatyki Przemysłowej Politechniki Szczecińskiej, a następnie po restrukturyzacji Wydziału w 2009 roku kierownikiem nowopowstałej Katedry Automatyki Przemysłowej i Robotyki. W tym samym roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych.
Prof. Stanisław Bańka w trakcie swojej pracy zawodowej aktywnie działał na rzecz Wydziału, Uczelni i środowiska akademickiego. Od roku 1975 był nieprzerwanie członkiem Rady Wydziału. W latach 1978-80 był zastępcą dyrektora, a w latach 2005-2008 dyrektorem Instytutu Automatyki Przemysłowej. W latach 1990-2005 był członkiem Senatu Politechniki Szczecińskiej. Był również Senatorem w pierwszej kadencji Senatu Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. W latach 1993-96 pełnił funkcję prodziekana ds. nauki i jednocześnie kierował Senacką Komisją ds. Informatyki, przyczyniając się do powstania Uczelnianej Sieci Komputerowej. W latach 1990-2000 był sekretarzem, a następnie wiceprzewodniczącym Zarządu IV Wydziału Nauk Matematycznych i Technicznych Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego. W kadencji 2008-2012 był przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Dydaktyki.
W latach 1996-2002 przez dwie kolejne kadencje pełnił z wyboru funkcję Dziekana Wydziału Elektrycznego. Pod Jego kierownictwem Wydział intensywnie się rozwijał kadrowo i lokalowo. Między innymi oddano do użytku nowy budynek przy ul. 26 Kwietnia, w którym utworzono Laboratorium Badań Jakości Urządzeń i Osprzętu Telekomunikacyjnego, a także przygotowano, pozytywnie rozpatrzony wniosek do Centralnej Komisji o uprawnienie nadawania przez Radę Wydziału stopnia doktora habilitowanego w dyscyplinie elektrotechnika. Ponadto na Wydziale Elektrycznym, jako pierwszym na uczelni, wprowadzono system punktów kredytowych ECTS i przygotowano dwustopniowy system studiów na wszystkich kierunkach.
Działalność organizacyjna prof. Stanisława Bańki nie ograniczała się do macierzystej uczelni. Przez kilkanaście lat był członkiem Komitetu Automatyki i Robotyki PAN, Komisji Cybernetyki Technicznej Oddziału PAN w Poznaniu, Polskiego Stowarzyszenia Pomiarów, Automatyki i Robotyki POLSPAR oraz Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej. Był członkiem Komitetów Redakcyjnych kilku zagranicznych i krajowych czasopism naukowych oraz członkiem Komitetów Naukowych kilku cyklicznych międzynarodowych i krajowych konferencji. Był ekspertem Narodowego Centrum Nauki oraz Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, a także członkiem Zespołów Oceniających Komisji Akredytacyjnej Uczelni Technicznych dla kierunku Automatyka i robotyka oraz Zespołu Komisji Nauk Ścisłych i Technicznych Komitetu Ewaluacji Jednostek Naukowych.
Prof. Stanisław Bańka był cenionym pracownikiem nauki. W latach siedemdziesiątych uczestniczył aktywnie w realizacji prac naukowo-badawczych dotyczących systemów regulacji temperatury. W latach osiemdziesiątych prowadził prace badawcze w dziedzinie systemów dynamicznej stabilizacji położenia statków do badania i eksploatacji nieożywionych zasobów morza. Zainspirowało Go to do zajęcia się problematyką identyfikacji i sterowania wielowymiarowymi układami dynamicznymi. W tej dziedzinie był niekwestionowanym autorytetem w kraju i zagranicą i tej tematyce poświęcił ostatnich kilkanaście lat badań, m.in. promując 5 doktorów nauk technicznych i wydając trzy wartościowe monografie.
Był też lubianym i cenionym przez studentów nauczycielem akademickim. Prowadził różnorodne formy zajęć dydaktycznych ze studentami różnych kierunków studiów, również na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu Szczecińskiego, gdzie przez kilkanaście lat dodatkowo pracował.
Dziś, pamiętając Jego dokonania, jako dziekan – Jego następca, w imieniu rektora, całej społeczności akademickiej i swoim własnym, mam zaszczyt oddać Mu cześć i podziękować za wkład wniesiony w rozwój Wydziału i Uczelni. Mam też sposobność przekazać serdeczne wyrazy współczucia Jego najbliższej Rodzinie: Małżonce, Dzieciom i Wnukom. Pragnę Państwa zapewnić, że cała społeczność akademicka naszej uczelni i duża część środowiska naukowego z całego kraju, czego dowodem są liczne listy kondolencyjne przesłane na adres Wydziału, łączą się z Wami w smutku i żalu z odejścia bliskiej Osoby.
Taki dzień jak dziś, bolesny dla rodziny, przyjaciół i znajomych Zmarłego, przywołuje w pamięci różne odległe wydarzenia. Każdemu z nas z pewnością staje przed oczami inny moment, inna chwila spędzona wspólnie z Profesorem. Najczęściej były to chwile serdeczne, radosne, pełne optymizmu i ciepła. Pracując ze Staszkiem w jednym zespole 36 lat, miałem szczęście, podobnie jak wszyscy pracownicy kierowanej przez Niego katedry, takich ciepłych, przyjaznych chwil przeżyć bardzo wiele. Zarówno gdy spotykaliśmy się prywatnie, gdy rozwiązywaliśmy wspólne problemy naukowe, jak i wtedy gdy omawialiśmy problemy związane z kierowaniem katedrą, instytutem, czy wydziałem.
Nawet w ostatnim czasie, kiedy zwyczajnie, po ludzku martwił się chorobą, potrafiliśmy omawiać tematy sięgające daleko w przyszłość, dotyczące perspektyw wydziału. Niestety, Profesor nie zweryfikuje już tych prognoz, nie weźmie udziału w ich realizacji. Odszedł od nas nagle, o wiele, wiele za wcześnie, pozostawiając wszystkich w smutku i bólu.
Panie Profesorze, drogi Staszku – będzie nam Ciebie bardzo brakowało, ale pozostaniesz w naszej pamięci…
Requiescat in pace!

Dziekan dr hab. inż. Stefan Domek, prof. nadzw. ZUT